همه

دقیق

آوا

مشابه

متن

آغاز

قافیه

---

همه

دیکشنری

مترادف

طیفی

آزاد

+

راستی

rāsti

معنی

۱. [مقابلِ کجی و خمیدگی] راست بودن.
۲. طرف راست بودن.
۳. صحت و درستی.
۴. [مقابلِ دروغ] صداقت و حقیقت.
⟨ ‌راستی‌را: [قدیمی] = = به‌راستی: ◻︎ راستی را اگر کتاب نبود / علم جز نقش روی آب نبود (؟: لغت‌نامه: راستی).
⟨ به‌راستی: (قید تٲکید) ‹راستی را› درحقیقت؛ درواقع.

مترادف

۱. صحت، صدق، صواب، هوده
۲. صحتعمل، صداقت
۳. حق، حقیقت
۴. حقیقی، واقعی
۵. راستین ≠ بیهوده، دروغین

جست‌وجوی دقیق

راستی

لغت‌نامه دهخدا

راستی . (اِخ ) امیر راستی اصلش از سادات تبریز است ولی خود در خراسان نشو و نما یافته است . او دارای طبعی شیوا و رسا و طبیعتی بلند و والا بوده است . راستی در دوران تصدی تولیت نصریه ٔ تبریز لیافت و پاکدامنی زایدالوصفی از خود نشان داد. اشعار زیر او راست :دل مرا کشته ٔ آن غمزه

راستی

لغت‌نامه دهخدا

راستی . (حامص ) استقامت . وضع یا حالت مستقیم و راست . (ناظم الاطباء). مقابل کجی . (از آنندراج ). مقابل ناراستی و مقابل خمیدگی : قوام ؛ راستی . (دهار) (منتهی الارب ) : حال با کژ کمان راست کند کار جهان راستی تیرش کژی کند اندر جگرا. <p class="

راستی

فرهنگ فارسی عمید

۱. [مقابلِ کجی و خمیدگی] راست بودن.۲. طرف راست بودن.۳. صحت و درستی.۴. [مقابلِ دروغ] صداقت و حقیقت.&lang; ‌راستی‌را: [قدیمی] = = به‌راستی: ◻︎ راستی را اگر کتاب نبود / علم جز نقش روی آب نبود (؟: لغت‌نامه: راستی).&lang; به‌راستی: (قید تٲکید) ‹راستی را› درحقیقت؛ درواقع.

راستی

دیکشنری فارسی به عربی

حقا , حقيقة , سکن , في الحقيقة

راستی

دیکشنری فارسی به انگلیسی

apropos, erectness, honestly, incidentally, indeed, veracity, reality, really, rectitude, sooth, straight, sure, troth, truth, truthfulness, verity

جست‌وجوی هم‌آوا

راستی راستی

لغت‌نامه دهخدا

راستی راستی . (ق مرکب ) در حقیقت . حقیقةً. فی الواقع. واقعاً. از روی جد.

راست راستی

لغت‌نامه دهخدا

راست راستی . (ق مرکب ) واقعاً. بحقیقت . و در تداول عامه راس راسی تلفظ کنند.

پیراستگی

لغت‌نامه دهخدا

پیراستگی . [ ت َ / ت ِ ] (حامص ) حالت و چگونگی پیراسته . رجوع بپیراسته شود.

پرگوشتی

لغت‌نامه دهخدا

پرگوشتی . [ پ ُ ] (حامص مرکب ) فربهی . گوشتناکی . حَداره .

پیراستگی

فرهنگ فارسی عمید

حالت و چگونگی پیراسته؛ پیراسته بودن.

جست‌وجوی مشابه

راستی راستی

لغت‌نامه دهخدا

راستی راستی . (ق مرکب ) در حقیقت . حقیقةً. فی الواقع. واقعاً. از روی جد.

راستیت،راستیات،راسیات،()ش

گویش تهرانی

در واقع

راستین

لغت‌نامه دهخدا

راستین . (ص نسبی ) مقابل کج . مقابل خم . (آنندراج ). مستقیم . راست : ز فرزند زهرا و حیدر گرفتم من این سیرت راستین محمد. ناصرخسرو.در هر قدم که می نهد آن سرو راستین حیف است اگر بدیده نروبند راه را. <p class="

راستینه

لغت‌نامه دهخدا

راستینه . [ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ) بمعنی حقیقی و واقعی . (آنندراج ). بمعنی راستین باشد که حقیقی است . (برهان ) : و این میان [ زمین که در میان عالم است ] راستینه میان است . (التفهیم ).پر کن صنما هلا قنینه ز آن آب

راستینی

لغت‌نامه دهخدا

راستینی . (ص نسبی ) حقیقی . واقعی . و القولنج بالحقیقة هو اسم لما کان السبب فیه بالامعاء الغلاظ قولون ... و ان کان فی الامعاء الدقاق فالاسم المخصوص به بحسب المتعارف الصحیح . (قانون ابن سینا ص 232) : و کیلوس اندر جگر پخ

جست‌وجوی متن

راس راس کُنى

گویش بختیاری

راستى راستى.

صادقانه

فرهنگ فارسی عمید

از روی صدق؛ از روی راستی؛ به‌راستی‌و‌درستی.

راسی راسی

گویش تهرانی

راستی، راستی، واقعاً به درستی

راست آیین

فرهنگ فارسی عمید

آن‌که راستی را پیشه و آیین خود ساخته؛ کسی که بر آیین راستی است.

راستانه

لغت‌نامه دهخدا

راستانه . [ ن َ / ن ِ ] (ق ) بصورت راستی . به طریق راستی .

جست‌وجوی هم‌آغاز

راستی راستی

لغت‌نامه دهخدا

راستی راستی . (ق مرکب ) در حقیقت . حقیقةً. فی الواقع. واقعاً. از روی جد.

راستی جستن

لغت‌نامه دهخدا

راستی جستن . [ ج ُ ت َ ] (مص مرکب ) کمال و درستی جستن . درستکاری طلبیدن : نبد در دلش کژی و کاستی نجستی بجز خوبی و راستی . فردوسی .و گر آشتی جوید و راستی نبینی بدلش اندرون کاستی . فردوسی .<

راستی فرمودن

لغت‌نامه دهخدا

راستی فرمودن . [ ف َ دَ ] (مص مرکب ) به امانت و راستی فرمان دادن : براستی رو پورا و راستی فرمای کزین دو گشت محمد پیمبر مرسل .ناصرخسرو.

راستی خواستن

لغت‌نامه دهخدا

راستی خواستن . [ خوا / خا ت َ] (مص مرکب ) طلب راستی و عدالت از کسی : همه راستی خواستی زین دو شوی نبود ایچ تا بود جز داد جوی . فردوسی . || صداقت و امانت و درستی خواستن <span class="

راستی دیدن

لغت‌نامه دهخدا

راستی دیدن . [ دی دَ ] (مص مرکب ) درستی و استقامت دیدن : آن زلف کج گرفت شفایی ز هر چه هست جز راستی ندید ز طبع سلیم خویش .شفائی اصفهانی (از ارمغان آصفی ).

جست‌وجوی هم‌قافیه

راستی راستی

لغت‌نامه دهخدا

راستی راستی . (ق مرکب ) در حقیقت . حقیقةً. فی الواقع. واقعاً. از روی جد.

راست راستی

لغت‌نامه دهخدا

راست راستی . (ق مرکب ) واقعاً. بحقیقت . و در تداول عامه راس راسی تلفظ کنند.

کارراستی

لغت‌نامه دهخدا

کارراستی . (اِخ ) رجوع به کاراستی شود.

ناراستی

لغت‌نامه دهخدا

ناراستی . (حامص مرکب ) مکر. حیله . عدم صداقت و راستی . (ناظم الاطباء). نابکاری . خیانت . نادرستی . دغلی . کژی . تقلب . دغا. دروغ و دروغگوئی : بکژی و ناراستی کم گرای جهان از پی راستی شد بپای . ابوشکور.دو کار است بید

ناراستی

فرهنگ فارسی عمید

۱. کجی.۲. دغلی؛ خیانت.

خرید اشتراک

---

افزودن واژه

---

ارتباط با ما

معنی راستی | واژه‌یاب