۱۴۰۳ فروردین ۲۱, سه‌شنبه

 

بهترین روش برای پُرکردن جای خالی دندان

   

اگر دندان به مرحله‌ای رسید که دیگر قابل نگه داشتن نیست و پُرکردن دندان فایده‌ای ندارد و نیاز به کشیدن دارد، گزینه‌های زیادی برای پُرکردن جای ناخوشایند خالی دندان وجود دارد.

 

چه زمانی کشیدن دندان توصیه می‌شود؟

اکثر افراد و دندانپزشکان ترجیح می‌دهند درصورت امکان دندان‌های طبیعی را حفظ کنند. اما گاهی اوقات، روش‌های ترمیمی مانند پُرکردن دندان یا روکش دندان کافی نیستند. گزینه‌های مختلف برای پُرکردن این شکاف کاشت ایمپلنت‌ دندان، دندان مصنوعی و ... هستند.

تمام موارد جایگزین دندان از دست رفته درمورد کودکان هم می‌تواند انجام شود. با مراجعه به دندانپزشکی کودکان، از خدمات مناسب برای درمان دندان استفاده کنید.

اگر دندان شما پس از ترمیم به‌شدت آسیب دیده است، ممکن است برداشتن آن ضروری باشد. مسأله دیگر شکستن دندان است که می­‌توان با روکش کردن آن را پوشش داد. دندانپزشک شما ممکن است کشیدن دندان را در موارد زیر توصیه کند:

  • پوسیدگی شدید دندان (حفره)
  • شکستن دندان
  • یک دندان نهفته
  • دندان‌های شلوغ و روی هم افتاده
  • بیماری شدید لثه
  • یا سایر آسیب‌های دندانی

 

خطرات یا عوارض کشیدن دندان چیست؟

مانند هر روش جراحی، کشیدن دندان خطراتی و عوارضی دارد که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • عفونت بعد از جراحی
  • حفره خشک
  • آسیب عصبی
  • سوراخ شدن سینوس ماگزیلاری
  • تأخیر در بهبودی

عوارض جانبی عادی پس از کشیدن دندان شامل خونریزی، تورم و ناراحتی است. دندانپزشک شما دستورالعمل‌هایی درمورد چگونگی مدیریت و مراقبت برای بهبودی ارائه می‌دهد.

 

 

با جای خالی دندان چه کنیم؟

1. آن را رها کنید

دندانپزشکان در هربار مراجعه در قرار ملاقات­های معمولی، به شکاف بین دندان‌ها نظارت می‌کنند و دندان‌های اطراف شکاف را زیرنظر می‌گیرند تا مطمئن شوند که چرخش به داخل شکاف منتقل نمی‌شود. همچنین ممکن است متوجه شوید که با گیرافتادن غذا در شکاف مشکل دارید که می‌تواند باعث ناراحتی و پوسیدگی بالقوه در دندان‌های باقی مانده شود.

باتوجه به موارد گفته شده، سعی کنید تا حد ممکن این گزینه را انتخاب نکنید. حتی اگر دندان کشیده شده در قسمت انتهایی دهان شما باشد و هنگام لبخند زدن دیده نشود. اگر امکان استفاده از روش‌های جایگزین برای پُرکردن جالی خالی دندان را نداشتید، دائماً از دندان‌های کناری این شکاف مراقبت ویژه کنید.

 

2. دندان مصنوعی

چه فقط یک دندان و چه چند دندان از دست رفته داشته باشید، دندانپزشک ممکن است یک دندان مصنوعی برای پُرکردن شکاف ایجاد شده به شما پیشنهاد کند. پروتزها را می‌توان از آکریلیک یا فلز ساخته و ممکن است با استفاده از یک گیره به دندان‌های طبیعی شما بچسبد که می‌تواند به ایمن‌تر شدن پروتز کمک کند.

پروتزهای مصنوعی به‌گونه‌ای ساخته شده‌اند که به‌طور ایمن دور لثه‌های شما قرار می‌گیرند و به شما امکان می‌دهند راحت غذا بخورید، واضح صحبت کنید و به افزایش اعتماد به‌نفس و عزت‌نفس شما کمک می‌کند.

پروتزهای مصنوعی را می‌توان بلافاصله پس از کشیدن دندان نصب کرد، بنابراین نگران وجود شکاف قابل مشاهده نخواهید بود. اما باگذشت زمان لثه‌های شما کوچک می‌شوند، بنابراین ممکن است نیاز به اصلاح یا بازسازی مجدد دندان مصنوعی در زمان بعدی باشد. پس از ساخت، می‌توان انتظار داشت که پروتزها حدود 5 تا 7 سال دوام بیاورند.

 

3. پل دندانی

یک بریج دندانی با قرار دادن تاج روی دندان‌های باقی مانده در دوطرف شکاف ایجاد می‌شود. سپس با استفاده از دندان طبیعی یا دندان مصنوعی به یکدیگر متصل می‌شوند. آن‌ها براساس قالب‌های گرفته شده از دهان شما ایجاد می‌شوند. سپس به تکنسین فرستاده می‌شوند تا یک پل سفارشی ایجاد کنند.

پل با استفاده از یک چسب قوی در جای خود ثابت می‌شود و پس از قرار گرفتن در جای خود قابل جدا شدن نیست. یک پل حدود 5 تا 7 سال دوام می‌آورد و پس از آن باید تعویض شود.

بریج تنها درصورتی امکان‌پذیر است که دندان‌های اطراف شکاف سالم و قوی باشند زیرا باید بتوانند یک یا چند دندان مصنوعی را نگه دارند. بریجها از تمام مواد سرامیکی سفید ساخته شده‌اند، بنابراین با رنگ طبیعی دندان شما مطابقت دارد.

نقطه ضعف بریج این است که ممکن است به دندان‌های سالم آسیب برساند که به نوبه خود ممکن است باعث از کار افتادن بریج شود. این ممکن است به این معنی باشد که در درازمدت ممکن است با شکاف‌های بیشتری روبه‌رو شوید.

 

4. ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان برای حمایت از یک یا چند دندان مصنوعی استفاده می‌شود. یک پیچ تیتانیوم در فک قرار می‌گیرد و از آن برای چسباندن تاج یا دندان مصنوعی استفاده می‌شود. ایمپلنت یک روش درمانی شناخته شده است که در چندسال گذشته محبوبیت زیادی پیدا کرده است و درصورت مراقبت مناسب معمولاً تا زمانی که به‌درستی از آنها مراقبت شود دوام خواهد داشت.

یک ارزیابی کامل از دهان شما باید انجام شود تا مشخص شود آیا استخوان کافی در فک خود برای حمایت از ایمپلنت دارید یا خیر. اگر به اندازه کافی وجود نداشته باشد یا استخوان به اندازه کافی سالم نباشد، ممکن است ایمپلنت بدون پیوند استخوان به آن ناحیه امکان‌پذیر نباشد.

از زمانی که ایمپلنت کاشته می‌شود تا ترمیم نهایی، حدود 3 تا 4 ماه طول می‌کشد زیرا این زمان لازم است تا استخوان در اطراف پیچ تیتانیوم بهبود یابد.

 

 

جمع بندی

درنهایت نکته مهم این است که با مراقبت و چکاپ دائمی دندان، به‌خصوص در کودکان مانع از خراب شدن دندان‌ها شوید. با رعایت اصول ساده می‌توان دندان‌های طبیعی را سالم نگه داشت. اما گاهی کنترل کودکان در این‌مورد کار آسانی نیست.