بشکریدن /beškaridan/

شکار کردن؛ درهم شکستن جانداری: ◻️︎ جهانا چه بدمهر و بدگوهری / که خود پرورانی و خود بشکری (فردوسی: ۱/۸۵).

فرهنگ فارسی عمید