جستجو
فهرست نهفتنبخش آغازین
فهرست شاعران فارسیزبان
ابزارها
ظاهر نهفتن
متن
کوچک
استاندارد
بزرگ
عرض
استاندارد
پهن
رنگ
خودکار
روشن
تیره
فهرست شاعران پارسیگویِ دربردارندهٔ نام شاعران سرشناس از اقوام گوناگونی است که از ابتدا تاکنون به زبان فارسی شعر سروده و میسُرایند.
تاریخ
این بخش نیازمند گسترش است میتوانید با افزودن به آن کمک کنید.
مقالهٔ اصلی: شعر کهن فارسی
همچنین ببینید: تاریخ ادبیات فارسی
پیش از سده سوم هجری قمری، سندی از شعر سرایی به زبان پارسی دری در دست نیست. با این همه محمد عوفی در نسک لبابالباب نخستین شاعر به زبان فارسی دری را بهرام گور میداند.
سده سوم تا پنجم هجری
همچنین ببینید: سبک خراسانی
شاعران سده سوم هجری (۲۰۰–۳۰۰)
شاعران سده چهارم هجری (۳۰۰–۴۰۰)
شاعران سده پنجم هجری (۴۰۰–۵۰۰)
سده ششم تا نهم هجری
همچنین ببینید: سبک عراقی
شاعران سده ششم هجری (۵۰۰–۶۰۰)
شاعران سده هفتم (۶۰۰–۷۰۰)
شاعران سده هشتم (۷۰۰–۸۰۰)
شاعران سدهٔ نهم (۸۰۰–۹۰۰)
سدههای دهم تا دوازدهم
شاعران سده دهم هجری (۹۰۰–۱۰۰۰)
شجاع (ملقب به کور)
شاعران یازدهم هجری (۱۰۰۰–۱۱۰۰)
شاعران دوازدهم هجری (۱۰۰۰–۱۲۰۰)حزین لاهیجی
سده سیزدهم هجری
همچنین ببینید: سبک بازگشت ادبی
شاعران معاصر پارسیگو
ایرانی
شعر کلاسیک
مهدیه الهی قمشه ای (آتش)
احمد نیک طلب (یاور همدانی)
محمدحسین بهجت (شهریار)
غلامرضا روحانی (اجنه)
محمد فرخی یزدی (تاجالشعرا)
محمدتقی بهار (ملکالشعرا)
محمدحسین بهجتی اردکانی (شفق)
منصوره اتابکی (زهره)
هوشنگ ابتهاج (سایه)
غزل نو
مقالههای اصلی: غزل نئوکلاسیک و غزل پستمدرن
محمدحسین بهجت (شهریار)
محمد فرخی یزدی (تاجالشعرا)
هوشنگ ابتهاج (سایه)
شعر نو
مقالهٔ اصلی: شعر نو پارسی
علیرضا آدینه
ترانه
شعر کودک و نوجوان
مقالهٔ اصلی: شعر کودک و نوجوان
افغانستانی
تاجیکستانی
مقالهٔ اصلی: شاعران معاصر تاجیکستانپیرو سلیمانی
جستارهای وابستهازبکستان و زبان فارسی
پیوند به بیرون
سالشمار شاعران شعر کهن فارسی تا سده ۱۳ هجری قمری
این صفحه آخرینبار در ۷ مارس ۲۰۲۶ ساعت ۱۶:۵۶ ویرایش شده است.
این صفحه با استفاده از پارسوئید رندر شده است.
همهٔ نوشتهها تحت مجوز Creative Commons Attribution/Share-Alike در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر شرایط استفاده را بخوانید.
ویکیپدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان غیرانتفاعی بنیاد ویکیمدیا است.
نظامالدین محمود قاری یزدی شاعر سده نهم هجری است. او در دیوانش به پوشاک مردم زمان خود پرداخته است. این دیوان در سال ۱۳۰۳–۱۳۰۴ از سوی میرزا حبیب اصفهانی در استانبول به چاپ رسید و در ۱۳۵۹ (خورشیدی) در تهران بازچاپ شد.
دیوان البسهٔ وی گذشته از قطعات پراکنده مشتمل است بر منظومهٔ اسرار ابریشم، جنگ نامه، مخیطنامه ورسالهٔ آرایش نامه و رسالهٔ تعریفات و رسالهٔ صد وعظ و نامهٔ پشم با ابریشم. این دیوان در توصیف البسه، جامهها و پوشیدنیها است و به سبب ذکر نام انواع البسه و اصطلاحات مربوط به انواع پوشیدنیها، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بوده و از لحاظ موضوعی در ادبیات فارسی بینظیر است. «پارودی» یا نقیضههای نظام قاری، نوعی انقلاب در شعرعرفانی به حساب میآید. او با هوشیاری به دگرگون کردن زبان عرفانی ودرهم ریزی ساختار نوین زبان اجتماعی پرداخته است.
