پیر فرانسوا بوشار
Pierre-François
Bouchard (زاده 29 آوریل 1771، Orgelet -
5 اوت 1822، Givet) افسر ارتش مهندسی فرانسه بود. او بیشتر
به دلیل کشف سنگ
روزتا ، یک یافته مهم باستان
شناسی که به نوشته های مصر باستان برای اولین بار پس از قرن ها قابل درک است،
مشهور است.
او در سال 1771 در خانواده پیر بوچارد (یک
استادکار وصال، سپس یک تاجر، سپس یک تاجر و در نهایت معلم) و همسرش پیرت ژانت د
کرسیا، کوچکترین از چهار دختر و سه پسرشان، که همگی در اورجلت ( ژورا ) به دنیا آمدند، به دنیا آمد. . پیر فرانسوا در کالج در Orgelet تا کلاس de rhétorique تحصیل کرد، سپس دو سال صرف مطالعه فلسفه و ریاضیات در کالج در Besanson . حرفه نظامی او در سال 1793 به عنوان گروهبان سرگرد در یک گردان از
گرنادیرز پاریس آغاز شد. او یکی
از این "سربازان سال دوم" معروف بود و در شامپاین و بلژیک جنگید، قبل از
اینکه در سال 1794 به مدرسه ملی آئروستاتیک فرستاده شود.و ریاضیات را به عنوان مدیر این مدرسه تدریس می کرد که در آن زمان در Chateau
de Meudon مستقر بود . در آنجا
چشم راست او به شدت آسیب دید زمانی که یک فلاسک گاز در طی آزمایشی برای تولید گاز
هیدروژن برای باد کردن بالنهای مشاهده منفجر شد - این آزمایش توسط نیکلاس ژاک کونته انجام شد که چشم چپ خود را از دست داد. کونته برای بوشار احترام بسیار
زیادی قائل بود و او را به کلود لوئیس برتوله ، یکی از چهار بنیانگذار مدرسه پلی تکنیک ، که بوچار در 21 نوامبر 1796 وارد آن شد، توصیه کرد. در آنجا
هندسه توصیفی را زیر نظر گاسپارد مونگ فرا گرفت و هنر استحکامات را آموخت تا اینکه زمانی که توسط وزارت جنگ
به خدمت گرفت و به عنوان ستوان به وزارت جنگ منصوب شد، تحصیل او قطع شدنیروی اعزامی مصر در 20 آوریل 1798.
قبل از عازم مصر، او در 23 آوریل 1798 با
ماری الیزابت برگر ازدواج کرد - او یک زن جوان اهل میدون بود که پنج سال از او
کوچکتر بود و خیلی بعد از او صاحب دو فرزند شد. او سپس به تولون رفت و در 19 مه همان سال سوار فرانکلین شد. او در 4 ژوئیه پس از تصرف اسکندریه در مصر فرود آمد و سپس به عضویت کمیسیون علوم و هنر درآمد . هنوز تحت فرمان کونته، او به گروهی از هنرمندان مکانیک وابسته بود و
به او دستور داده شد تا در صنایع و فنون مصری تحقیق کند. او در 7 سپتامبر اسکندریه را به مقصد قاهره ترک کرد و پس از چند هفته
اقامت در قاهره، در 3 اکتبر تحت فرمان آنتوان فرانسوا آندرئوسی به عنوان بخشی از تیمی از جغرافیدانان برای بررسی دریاچه منزاله قرار
گرفت.دامیتا و پورت
سعید . بوچارد
فقط به مدت چهل روز در این مأموریت بود و قبل از رفتن به پنل خروجی دانشکده پلیتکنیک
به ریاست مونژ، در اواسط نوامبر فارغالتحصیل شد. سپس در 28 نوامبر 1798 به درجه ستوان مهندس ارتقا یافت و کمیسیون علوم
و هنر را برای آموزش در ارتش ترک کرد.
او سپس مسئول بازسازی فورت
جولین ، استحکامات قدیمی ماملوکی ها در نزدیکی شهر بندری روزتا ( رشید کنونی ) شد که بناپارت آن را به نام توماس پروسپر جولین ، که اخیراً در مصر ترور شده بود، تغییر نام داده بود. در طی این کارها او سنگ روزتا را کشف کرددر 15 یا 19 ژوئیه 1799. او بلافاصله به اهمیت آن متقاعد شد، شور و
شوقی که به ژنرال های منو و بناپارت منتقل کرد. او خود را گرفتار شکستی دید که منجر به سقوط قلعه العریش شد که او و
ژنرال کازال از آن در برابر عثمانی ها دفاع می کردند. او به عنوان فرستاده ای نزد وزیر اعظم فرستاده شد، اما دستگیر، خلع
سلاح شد و به مدت چهل و دو روز در دمشق زندانی شد. پس از آزادی، در 1 مه 1800 به کاپیتان ارتقا یافت و دوباره به نیروی
روزتا پیوست، جایی که وقتی پادگان کوچک فرانسوی فورت جولین مجبور شد تسلیم 2000
سرباز بریتانیایی و 4000 سرباز عثمانی شود که علیه آنها فرستاده شده بودند، دوباره
اسیر شد. او در پایان جنگ در مصر آزاد شد و در 30 ژوئیه 1801 به مارسی بازگشت.
سنگ روزتا ، کشف شده توسط پیر فرانسوا بوشار در ژوئیه
1799
