تُل چگاسفلى گنجی پر از اسرار تاریخ،سكونتگاه مردمانى در شش هزار سال بيش ایران است.محوطه باستان‌شناختی چگاسفلی یا تُل باستانی چگاسفلی از آثار ملی ایران است که در دشت زهره در جنوب شرقی خوزستان و به فاصله اندکی از خلیج‌پارس قرار دارد. این محوطه باستانی یک مکان آیینی بسیار مهم است که در دشت «زیدون» و در حاشیه جنوبی رودخانه زهره شهرستان بهبهان در استان خوزستان قرار دارد و یکی از وسیع‌ترین محوطه‌های پیش از تاریخی در جنوب غربی ایران است که متعلق به دوران 4700 تا 3800 پیش از میلاد مسیح است.پیرامون محوطه چگاسفلی ناحیه‌ای قرار دارد که ساکنان باستانی محوطه مردگان خود را در آنجا به خاک سپرده‌اند.یکی از گورهای منحصر به فرد این محوطه متعلق به زن جوانی است که دکتر عباس مقدم کاوشگر گورستان چگاسفلی، نام آن را «خاتون» می‌گذارد.جسد «خاتون» را در یک چاله ساده گذاشته بودند. او را به شیوه چمباتمه‌ای یا جنینی دفن کرده بودند. این تدفین یکی از روش‌های تدفین در جهان باستان است. در کنار «خاتون» یک لگن مسی بزرگ، یک کوزه مسی، یک سنجاق سر، دو کاسه مرمرین، یک جام سفالی، یک خنجر، یک شمشیر بزرگ و مقدار زیادی قلاب‌های بافندگی قرار داده شده بود. یک سنگ وزنه هم نزدیک پیشانی «خاتون» قرار‌ دارد.