ناکامی آلمان در حفظ کرسی شورای امنیت؛ برلین: حمایت از اوکراین و اسرائیل عامل «باخت تلخ» ما بود
یوهان وادفول، وزیر خارجه آلمان ناکامی در کسب کرسی چرخشی شورای امنیت و شکست در برابر پرتغال و اتریش را «باختی تلخ» توصیف کرد و گفت که مواضع روشن برلین در حمایت قاطع از اوکراین، جوسازیهای روسیه و همچنین «مسئولیت ویژه» در قبال اسرائیل در مناقشه خاورمیانه، از عوامل اصلی ریزش آرای این کشور بود.
یوهان وادفول پس از رایگیری شامگاه چهارشنبه برای انتخاب پنج عضو جدید شورای امنیت، شکست در برابر پرتغال و اتریش را یک «باخت تلخ» توصیف کرد و افزود: «حمایت قاطع ما از اوکراین و این واقعیت که روسیه تمایلی به شنیده شدن چنین صدایی در شورای امنیت ندارد، بیتاثیر نبوده است.» او همچنین اضافه کرد این موضوع که روسیه علیه آلمان جوسازی کرده، «بر کسی پوشیده نیست».
شورای امنیت سازمان ملل از پنج عضو دائم چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا و آمریکا و ۱۰ عضو موقت تشکیل شده است. وادفول در ادامه تاکید کرد «ما همواره موضع روشنی در قبال مسائل خاص داشتهایم و اینها مواضعی هستند که همه کشورهای عضو با آنها موافق نیستند. همچنین این واقعیت که آلمان در مناقشه خاورمیانه همواره باید مسئولیت ویژهای در قبال اسرائیل بپذیرد، ممکن است به قیمت از دست رفتن تعدادی از آرا تمام شده باشد.»
روسیه هنوز به اتهام مربوط به رایزنی علیه عضویت آلمان پاسخی نداده
او علاوه بر این، ورود دیرهنگام کشورش به این رقابت دو ساله را نیز یکی دیگر از عوامل این ناکامی دانست. روسیه هنوز به اتهامهای مربوط به رایزنی علیه عضویت آلمان پاسخی نداده است.
در این رایگیری برای تصاحب یکی از دو کرسی گروه «اروپای غربی و دیگر کشورها»، آلمان ۱۰۴ رای به دست آورد، در حالی که پرتغال ۱۳۴ رای و اتریش ۱۳۱ رای موافق کسب کردند.
در این انتخابات، زیمبابوه به عنوان تنها نامزد کرسی آفریقا با ۱۸۲ رای و «ترینیداد و توباکو» نیز بدون رقیب با ۱۸۱ رای، کرسی گروه آمریکای لاتین و کارائیب را به دست آوردند. همچنین دور دوم رایگیری روز چهارشنبه برای انتخاب میان فیلیپین و قرقیزستان جهت تعیین تکلیف کرسی اختصاصیافته به قاره آسیا در جریان بود. این پنج کشور منتخب از اول ژانویه ۲۰۲۷ جایگزین کشورهای پاکستان، سومالی، یونان، دانمارک و پاناما خواهند شد و به پنج عضو دیگر این شورا شامل جمهوری دموکراتیک کنگو، لیبریا، لتونی، کلمبیا و بحرین میپیوندند که دوره دو ساله آنها برای سالهای ۲۰۲۶–۲۰۲۷ است.
سرخوردگی صدراعظم آلمان در داخل و عرصه بینالمللی
از دست دادن این کرسی، ضربه سختی برای فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان محسوب میشود. به گفته منتقدان او در احزاب اپوزیسیون، صدراعظم که در داخل کشور با مشکلات متعددی دستوپنجه نرم میکند، اکنون در عرصه بینالمللی نیز دچار سرخوردگی شده است؛ آن هم در شرایطی که خود را به عنوان فردی معرفی میکرد که جایگاه آلمان را در جهان ارتقا خواهد داد.
با این حال، مرتس تاکید کرد که آلمان همچنان حامی قوی ساختار بینالمللی باقی خواهد ماند و به اتریش و پرتغال تبریک گفت. او در این باره اظهار داشت: «این نتیجه، وظایف ما را در قبال سازمان ملل تغییر نمیدهد. آلمان همچنان یک ستون قابل اعتماد برای سیستم چندجانبهگرایی باقی خواهد ماند.»
تلاشهای وادفول برای جلب حمایت تا آخرین لحظه
وزیر خارجه آلمان پیش از آغاز رایگیری اخیر در سازمان ملل، گفتگوهای فشردهای را با دیپلماتها و نمایندگان دولتها در نیویورک برای تبلیغ نامزدی آلمان انجام داد و تا چند ساعت پیش از رایگیری نیز همچنان ابراز اطمینان میکرد. وادفول در این کارزار تبلیغاتی به نقش آلمان به عنوان یکی از بزرگترین تامینکنندگان مالی سازمان ملل و همچنین مشارکت آن در ماموریتهای حفظ صلح اشاره کرده بود. دولت فدرال آلمان همچنین به کشورهای آفریقایی وعده داده بود که از خواست آنها برای نفوذ بیشتر در شورای امنیت حمایت کند.
با این حال، این انتخابات از همان ابتدا دشوار ارزیابی میشد. آلمان اینبار برخلاف دورههای گذشته، با دو رقیب جدی روبرو بود.
علاوه بر این، محافل دیپلماتیک نسبت به این موضوع که دولت فدرال آلمان حملات آمریکا یا اسرائیل به ایران را به طور صریح به عنوان «نقض قوانین بینالمللی» محکوم نکرده بود، نگاهی انتقادی داشتند و ناظران این رویکرد را یک مانع بزرگ برای نامزدی آلمان میدانستند.
نکته منفی دیگر این بود که اتریش در سال ۲۰۱۱ و پرتغال در سال ۲۰۱۳ نامزدی خود را اعلام کرده بودند، در حالی که برلین تازه در سال ۲۰۲۰ به طور رسمی وارد این رقابت شد و زمان بسیار کمتری برای کارزار تبلیغاتی و جلب حمایت در اختیار داشت.
