شرنگ . [ ش َرَ ] (اِ) حنظل . (ناظم الاطباء). خربزه ٔ تلخ که آن را تلخک و کبست نیز گویند. به معنی اخیر منقول از زبان گویاست . (شرفنامه ٔ منیری ). خربزه ٔ تلخی باشد که در صحرا سبز شود و آن را به تازی حنظل خوانند. (فرهنگ جهانگیری ) (از غیاث اللغات ) (برهان ): سرمق ؛ شرنگ و آن گیاهی است پهن برگ ، خوردن دو درهم تخم سائیده ٔ آن سه هفته تریاق است مر استسقا را و کثار آن مورث هلاکت . (منتهی الارب ). حنظل و آن خربزه ٔ صحرایی است شبیه به دستنبوی مخطط و خرزهره نیز گویند. (انجمن آرا) (آنندراج ) (فرهنگ اوبهی ). قطف . (منتهی الارب ) :
به روز رزم کند خشم تو ز شهد شرنگ .
|| زهر و سم . (ناظم الاطباء) (انجمن آرا) (آنندراج ) (برهان ). زهر. (شرفنامه ٔ منیری ) :
همه به تنبل و بند است بازگشتن او
شرنگ نوش آمیغ است و روی زراندود.
زمانه به یکسان ندارد درنگ
گهی شهد و نوش است و گاهی شرنگ .
بسا کسا که به امید آنکه بیابد
شکر ز دست بیفکند و برگرفت شرنگ .
چنین آمد این گیتی بی درنگ
نخستین دهد نوش و آنگه شرنگ .
تیر ستم فلک خدنگ است
شهد شره جهان شرنگ است .
اگر ز فضل تقدم سخن رود دیدیم
شرنگ دردم ماران و مهره در دنبال .
|| هرچیز تلخ . (فرهنگ فارسی معین ) :
گر شهد زهر گردد و گردد شرنگ شهد
بر یادکرد خواجه ٔ سید عجب مدار.
شاد باش ای ملک شهر گشاینده که شد
در دهان همه از هیبت تو شهد شرنگ .
تلخی خشمش ار به شهدرسد
شهد نتوان شناختن ز شرنگ .
شهی که دولت او از شرنگ شهد کند
چنانکه هیبت شمشیر او ز شهد شرنگ .
باد عمرت بی زوال و باد عزت بیکران
باد سعدت بی نحوست باد شهدت بی شرنگ .
سبب خشم بخت پیدا نیست
شکرش را جدا مدان ز شرنگ .
جد مرا ز هزل بباید نصیبه ای
هر چند یک مزه نبود شهد با شرنگ .
در مدحت تولؤلؤ شهوار با شبه
در رشته کردم و شکر آمیخت با شرنگ .
در عمر خویش در تو نیاورده ایم شرک
ای بی شریک شهد شهادت مکن شرنگ.
اکنون بگو کجا روی ای خام قلتبان
کت دستگه فراخ بود لقمه بی شرنگ.
ابای نظم مرا نیز چاشنی مطلب
که در مذاق زمانه یکی است شهد و شرنگ.
هرکه با یاد تو شرنگ خورد
همچنان دان که نیشکر خاید.
لب اوست لعل و شکر من اگر نه شوربختم
شکرین چراست بر من سخنان چون شرنگش.
//////////////
هندوانهٔ ابوجهل یا کَبَست یا حنظل گیاهی با میوهای تلخ مزه است که در فارسی با نامهای خربزهٔ روباه، کدوی تلخ، سیبِ تلخ و در زبان لری با نام خیار گُرگو[۱]، در نایین و خوروبیابانک هنوارنه مار یا هنوانه ماری شناخته میشود. همچنین، در فرهنگ اچمیزبانهای بومی سرباز، چابهار و مومان به آن گونج، و در جنوب ایران به نام خزَرَه و همچنین قلعه گنج یا گلگنجک در جنوب کرمان میگویند.
هندوانه ابوجهل از راسته کدوئیها (Cucurbitales) از تیره کدو (Cucurbitaceae)، از سرده سیترولوس (Citrullus) بوده و نام علمی آن Citrullus colocynthis است. مصرف آن باعث کولیت شدید شده و به علت مواد سمی خطرناک است.
کدوی تلخ گیاه بالارونده بومی حوزه مدیترانه به ویژه ازمیر ترکیه، نوبه آفریقا و تریسته ایتالیا است. این گیاه از خانوادهٔ هندوانه است اما با هندوانه معمولی تفاوتهایی دارد شامل اندازهٔ کوچکتر، جسم سفتتر و مزهٔ بسیارتلخ آن.
ترکیبات شیمیایی
در گیاه وجود یک ماده تلخ به نام کولوسنتین[پانویس ۱] و کولوسنتتین[پانویس ۲] گزارش شدهاست.[۲]
خواص دارویی
گمان میرود عصاره کوکوربیتاسین آن خواص درمانی داشته باشد.
ضد بیماری بلغم، مسهل و ملین بسیار قوی، درمانکننده کبد، آنتیبیوتیک قوی، ضد نقرس، درمانکننده صدای گوش، ضد سردرد و درد شقیقه، درمانکننده سیاتیک طبیعتی بسیار گرم دارد درمان بیماری صرع، بیماری قند، خارش پوست، درمانکننده سفید شدن مو
جلوگیری از سکته مغزی. قاعده آور، ضد کرم معده و کرم کدو، پادزهر سم عقرب و مار است.
مضرات هنداونه ابوجهل
از خواص هندوانه ابوجهل که بگذریم، نتایجی نیز به دست آمدهاست که نشان میدهد مصرف بیش از حد این میوه بر دستگاه گوارش تأثیر منفی میگذارد و باعث بروز مشکل میشود. مصرف حتی مقدار بسیار کمی از این گیاه میتواند باعث تحریک شدید معده و روده، اسهال خونی، آسیب کلیه، ادرار خونی و عدم توانایی در ادرار شود. عوارض جانبی شامل تشنج، فلج و مرگ نیز در ادامه مصرف ذکر شدهاست. میزان مصرف نباید بیش از یک قاشق چایخوری باشد. البته گفته میشود زنان باردار و شیرده باید به کلی از مصرف این میوه خودداری کنند. مصرف این میوه هم میتواند باعث سقط جنین شود و هم ترکیبات سمی آن برای نوزاد مضر است.
هندوانه ابوجهل از دید طب سنتی
از آنجایی که مصرف این میوه اغلب از طرف پزشکان طب سنتی پیشنهاد میشود پس دانستن طبع آن هم بیضرر نیست. از دید طب سنتی این میوه بسیار گرم و خشک است و اغلب برای افراد بلغمی توصیه میشود تا بتواند اخلاط بلغمی را به دلیل خاصیت مسهلیاش، دفع کند. دوز مصرفی این گیاه به عوامل مختلفی مانند سن، سلامتی و دیگر شرایط بستگی دارد. حتی مواد طبیعی و داروهای گیاهی را هم نباید بدون در نظر گرفتن میزان مناسب مصرف کرد. دوز تعیین شده اهمیت بسیاری دارد. همچنین گفته میشود افرادی که طبع گرم دارند، بهتر است این میوه را مصرف نکنند. خانمهای باردار استفاده نکنند.[۳]
در گذشته زنان باردار از هندوانه ابوجهل برای سقط جنین استفاده میکردند. هنوز هم برخی زنان عرب از این روش استفاده میکنند که تاکنون موجب مرگ نیز شدهاست.[۴][۵]
واژهنامه
پانویس
- راستی، امین. گویش لری. ج. ۱.
- میر حیدر، معارف گیاهی (دوره ۸ جلدی)، ۳: ۱۷۷.
- «آموزش کشاورزی؛ کشت گلخانه طراحی فضای سبز پرورش قارچ گیاهان دارویی: آموزشگاه کشاورزی سبزایران». بایگانیشده از اصلی در ۱۲ مارس ۲۰۰۷. دریافتشده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۶.
- Riddle, Contraception and Abortion from the Ancient World to the Renaissance, 70.
- Vij, Textbook of Forensic Medicine and Toxicology: Principles and Practice, 5/e, 478.
منابع
- Riddle, J.M. (1994). Contraception and Abortion from the Ancient World to the Renaissance. History e-book project (به انگلیسی). Harvard University Press. Retrieved 2014-01-23.
- Vij, K. Textbook of Forensic Medicine and Toxicology: Principles and Practice, 5/e (به انگلیسی). Elsevier India. Retrieved 2014-01-23.
- میرحیدر، حسین (۱۳۷۳). معارف گیاهی. ج. ۳. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی. ص. ۵۳۲.
