تغییر موضع نخبگان حزب دموکرات در مورد اسرائیل
ازرا کلاین، ستوننویس نیویورک تایمز، در نوشتههای اخیر خود، اجماع طرفداری از اسرائیل را که مدتها در میان نخبگان یهودی آمریکایی مسلط بود، زیر سوال میبرد. از نظر او، ظهور صداهای مترقی یهودی، به ویژه از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، احتمال رویکردی جدید یا حتی گردشی اساسی نسبت به اسرائیل در سیاست خارجی آمریکا را محتمل میکند. چهرههای برجسته حزب دموکرات آشکارا مخالفت خود را با حمایت از اسرائیل ابراز میکنند.
نویسنده Gildas Le Dem برگردان شروين احمدي
ازرا کلاین، ستوننویس نیویورک تایمز و مجری یک وبلاگ ویدیویی برای همان روزنامه (The Ezra Klein Show)، بدون شک یکی از تأثیرگذارترین صداها در درون تشکیلات دموکراتهای آمریکا است. او متولد سال ۱۹۸۴ در کالیفرنیا در یک خانواده روشنفکر یهودی است: مادرش هنرمند و پدرش استاد دانشگاه بود. او در طی دو دهه، از طریق وبلاگهای متعدد، چهرهای محوری در تغییر تفسیر و تحلیل سیاسی بوده است. برای مثال، هیلاری کلینتون و باراک اوباما در سالهای ۲۰۱۶-۲۰۱۷ مصاحبههای اختصاصی با این روزنامهنگار انجام دادند، هیلاری در مورد شکست خود از دونالد ترامپ و اوباما در دفاع از کارنامه دوران ریاستجمهوریاش .
این ازرا کلاین بود که در یک سرمقاله جنجالی - با وجود اینکه دولت بایدن به او دسترسی ممتاز به جلسات استراتژیک برای آمادهسازی مبارزه انتخاباتی ۲۰۲۴ را داده بود - مخالفت خود را با نامزدی بایدن ابراز و بدین ترتیب راه را برای نامزدی کامالا هریس در اوایل فوریه ۲۰۲۴ هموار کرد.
مککارتیسم جدیدی که طرد میشود
اگرچه ستوننویس و وبلاگنویس نیویورک تایمز به خاطر لحن تندش شناخته میشود، اما هرگز از خط حزب دموکرات فاصله نگرفته است. بهویژه در مورد سیاست خارجی ایالات متحده در مسئله اسرائیل و فلسطین.
در ژوئیه ۲۰۲۵، پس از پیروزی زهران ممدانی در انتخابات مقدماتی دموکراتها در نیویورک، ازرا کلاین سرمقالهای با عنوان «چرا یهودیان آمریکایی دیگر همدیگر را درک نمیکنند»( Why American Jews No Longer Understand One Another) منتشر کرد. این مقاله بر تغییری تاکید میکند که در میان بخش قابل توجهی از نخبگان رسانهای دموکرات، چه یهودی و چه غیر یهودی، رخ داده، کسانی که پیش از این با طرفداری از اسرائیل به هر قیمتی همسو بودند.
در واقع، به گفته ازرا کلاین، در حالی که نوعی اجماع یا سازش تاریخی قبل از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در میان یهودیان آمریکایی ایجاد شده بود که لیبرالیسم سیاسی را با تعهد به صهیونیسم ترکیب میکرد، تنش بین لیبرالیسم و توسعهطلبی اسرائیل، بین آرمان مترقی و واقعیت استعماری در خاورمیانه، به مرور شرایط را تغییر داد.
سرکوب جنبشهای دانشجویی طرفدار فلسطین از پایان سال ۲۰۲۳، و همچنین رفتار خشن «ساحرهگیری» دولت ترامپ علیه اساتید دانشگاه و روشنفکران، باعث شد که بسیاری به این نتیجه برسند که مککارتیسم در حال بازگشت است. اتهام یهودستیزی به هر انتقادی از اسرائیل، تبدیل به سلاحی قدرتمند علیه روشنفکران یهودی منتقد اسرائیل مانند جودیت باتلر شد.
حمایت جوانان یهودی از زهران ممدانی
علاوه بر این، به گفته این روزنامهنگار، معضل طرفداری کورکورانه از اسرائيل در میان یهودیان آمریکایی، حداقل در میان نسل جوان، حل شده است، بسیاری از آنها حمایت خود را از زهران ممدانی اعلام کردهاند: «بسیاری از یهودیان جوانی که من میشناسم به ممدانی رأی دادند. آنها از او وحشت ندارند». چیزی که آنها از آن میترسند آیندهای است که در آن اسرائیل یک دولت آپارتاید باشد که بر ویرانههای غزه و بانتوستانهای کرانه باختری حکومت کند. آنها از عواقب این امر میترسند زیرا میتواند موجب خشونت ضد یهودی در سراسر جهان شود. آنها از تأثیری که این امر بر هویت یهودی خواهد داشت - و قبلاً داشته - میترسند. دلبستگی آنها به آرمانهای اساسی لیبرالیسم قویتر از دلبستگی آنها به آنچیزی است که اسرائیل به آن تبدیل شده.
در حالی که در یک نظرسنجی سیانان پس از رأیگیری ادعا شده بود که تنها یک سوم از رأیدهندگان یهودی (۳۲٪) از شهردار جدید نیویورک حمایت کردهاند، مطالعه مشترکی که توسط Zenith Research و Public Progress در ژوئیه ۲۰۲۵ انجام شد، پیشبینی کرد که این نسبت با افزایش سن معکوس میشود، زیرا بیش از دو سوم (۶۷٪) از یهودیان نیویورک زیر ۴۰ سال قصد داشتند به ممدانی رأی دهند.
در نهایت، مطالعهای توسط ساموئل جی. آبرامز برای موسسه امریکن انترپرایز، نشان داد که اگرچه آنها جلب شهردار جدید نیویورک شدند، اما سنت و تاریخ یهود را طرد نکردهاند. ساموئل جی. آبرامز کسی است که به شدت از رأیدهندگان یهودی آمریکایی چپگرا انتقاد میکند و حتی موضعی خصمانه نسبت به آنها دارد. در واقع ارزشهای یهودیت برای «چپیهودی» بر اساس اخلاق جهانشمول تعریف میشود: « یهودیان جوان اکنون تیکون اولام(tikkoun olam) - تعهد یهودیان برای «مرمت جهان» - را از منظر عدالت اجتماعی تفسیر میکنند. در این چارچوب، مخالفت با بیعدالتی سیستماتیک نه تنها برای یهودیت مجاز، بلکه یک الزام است.
«از نهر تا بحر»، یک دولت برای همه
این تغییر فراتر و عمیقتر از انتخابات نیویورک است. از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، شاهد پیوستن چهرههای نمادین فکری، هنری و سیاسی یهودیان به خواستههای جوانان بودهایم. تونی کوشنر نمونه بارز آن است. نمایشنامهنویس مشهور یهودی، همجنسگرا و اهل نیویورک، متولد ۱۹۵۶ و نویسنده آثاری از جمله «فرشتگان در آمریکا»( Angels in America)، توانست با حمایت ۳۵۰ خاخام لیبرال و همراهی خواکین فینیکس بازیگر، جاناتان گلیزر کارگردان و نائومی کلاین، روشنفکر یهودی ضد جهانی شدن، امضای این افراد را پای یک سرمقاله تمام صفحهای در «نیویورک تایمز» ۱۳ فوریه ۲۰۲۵ بگذارد. در این مقاله «پاکسازی قومی» در غزه محکوم شده بود. تونی کوشنر، یکی از اعضای قدیمی سازمان یهودیان برای صلح، اکنون خود را به مواضعی رادیکالتر مانند جنبش بایکوت، عدم سرمایهگذاری و تحریم اسرائیل (BDS) «نزدیکتر» میداند. رشید خالدی، مورخ و استاد ادوارد سعید در دانشگاه کلمبیا، تلاش تشکیلات طرفدار اسرائیل برای نفوذ در میان روشنفکران و حتی وسیعتر از آن در میان جوانان چپگرای آمریکایی را «نبردی شکستخورده» میداند.
ادامه مقاله
Gildas Le Dem
روزنامهنگار مستقل. او برای مجله ماهانه تتو (Têtu) کار کرده و با مجله Regards همکاری دارد. او همچنین مترجم کتاب «به سوی همزیستی: یهودیت و نقد صهیونیسم» نوشته جودیت باتلر (Fayard, 2013) است.
اشتراک این مقاله
