[داستانهای_ادبیات]
حسن مستوفی الممالک پسر یوسف مستوفی الممالک بود. مستوفی یعنی کسی که مالیات را استیفا (دریافت) می کند. می توان گفت پدر (یوسف) و پسر (حسن) در امورات حسابداری و مالیاتی نقش داشتند که البته در این مقام نماندند و حسن ۵ دوره نخست وزیر ایران شد و وقتی رضا خان می خواست او را عزل کند با احترام بسیاری به او فهماند که دیگر رجال دوره قاجار باید جای خود را به افراد تحصیلکرده جدید بدهند.
مستوفیالممالک هنگام مرگ ۲۵ فرزند داشت که شماری از آنها هنوز به سن قانونی نرسیده بودند. در زمان رضا شاه، نیمی از اراضی ونک را که به ورثه مستوفیالممالک تعلق داشت، دولت گرفت و کارخانه ماسک سازی به نام «کارخانه شماره ۵» در آن ساخت.
مستوفی مانند پدرش درویش مسلک بود. رفتار بزرگمنشانه و گرایشهای ملی او را نزد عموم طبقات مردم محبوب ساخته بود. بخشی از ثروت وی خرج سفر هفت سالهاش به اروپا شد. مستوفی بخش بزرگی از املاک پدری خود را وقف کرد و از جمله باغهایی را در ونک برای احداث دانشگاه که بعدها دانشگاه الزهرا نام گرفت، در این زمینها ساخته شد.

