معمای جفری اپستین؛ معلم ریاضی گمنامی که از حاشيه تا قلب قدرت در آمريكا رسيد
جفری اپستین در سال ۲۰۱۱ به روزنامه نیویورک پست گفت: «من یک شکارچی جنسی نیستم، من یک مجرم هستم.»
او افزود: «این تفاوت بین یک قاتل و کسی است که یک قرص نان میدزدد.»
هشت سال بعد، اپستین در یک سلول زندان در نیویورک، در روز ۱۰ اوت سال ۲۰۱۹، در حالی درگذشت که بدون وثیقه، در انتظار نتیجه دادگاهی بود که در آن متهم شده بود یک «شبکه گسترده» از دختران زیر سن قانونی را برای مقاصد جنسی اداره کرده است.
و همانطور که از نقلقول آغازین روشن است، او همواره این اتهامات را رد میکرد.
این اتفاق بیش از یک دهه پس از محکومیت او به جرم درخواست روسپیگری از یک فرد زیر سن قانونی رخ داد؛ جرمی که به دلیل آن، نامش به عنوان مجرم جنسی ثبت شده بود.
جفری اپستین که در نیویورک به دنیا آمد و بزرگ شد، در اواسط دهه ۱۹۷۰ در این شهر، در مدرسه خصوصی دالتون، ریاضی و فیزیک تدریس میکرد. او خودش این رشتهها را در دانشگاه خوانده بود، هرچند هرگز فارغالتحصیل نشده بود.
گفته میشود پدر یکی از شاگردانش آن قدر تحت تاثیر قرار گرفته بود که اپستین را به یکی از شرکای ارشد بانک سرمایهگذاری بیر استرنز در والاستریت معرفی کرد.
در عرض چهار سال، او به شریک این شرکت تبدیل شد. اپستین در سال ۱۹۸۲، شرکت خودش را به نام «جی اپستین و شرکا» تاسیس کرد.
این شرکت داراییهای مشتریانی به ارزش بیش از یک میلیارد دلار آمریکا را مدیریت میکرد و بلافاصله به موفقیت رسید.
جفری اپستین به زودی شروع کرد به خرج کردن ثروتش. از جمله برای خرید یک عمارت در فلوریدا، یک مزرعه در نیومکزیکو، و بنا به ادعاها، بزرگترین خانه خصوصی در نیویورک. همچنین معاشرت با چهرههای مشهور، هنرمندان و سیاستمداران آغاز شد.
«آدم فوقالعاده»
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، در سال ۲۰۰۲ در گفتوگو با مجله نیویورک برای گزارشی درباره اپستین گفت: «من ۱۵ سال است که جف را میشناسم. آدم فوقالعادهای است.»
او افزود: «همنشینی با او خیلی خوش میگذرد. حتی گفته میشود که او هم مثل من به زنان زیبا علاقه دارد، و بسیاری از آنها هم نسبتا جوان هستند.»
آقای ترامپ در آن زمان گفت: «جفری قطعا از زندگی اجتماعیاش لذت میبرد.»
رئیسجمهور آمریکا بعدها گفت که او و اپستین در اوایل دهه ۲۰۰۰ از هم فاصله گرفتند؛ سالها پیش از آن که اپستین برای نخستین بار بازداشت شود.
او همچنین همواره هرگونه تخلفی را در ارتباط با اپستین رد کرده است.
کاخ سفید اعلام کرده است که آقای ترامپ «دههها پیش به دلیل آزار کارکنانش» اپستین را از باشگاه خود اخراج کرده بود.
و خود آقای ترامپ گفت که اپستین زنان جوانی را که در اسپای باشگاه ساحلی مارالاگو کار میکردند «میربود».
او تاکید کرد: «وقتی این کار را کرد، دیگر راه بازگشتی برایش نمانده بود.»
علاوه بر آقای ترامپ، اپستین به داشتن دوستان سرشناس دیگری نیز شناخته میشود که این موضوع لزوما به معنای تخلفی از سوی آن افراد نیست.
در سال ۲۰۰۲، او رئیسجمهور پیشین آمریکا، بیل کلینتون، و بازیگران معروفی مانند کوین اسپیسی و کریس تاکر را با یک جت خصوصی سفارشی به آفریقا برد.
او در سال ۲۰۰۳ همراه با هاروی واینستاین، تهیهکننده وقت فیلم، تلاش ناموفقی برای خرید مجله نیویورک انجام داد؛ همان سالی که او ۳۰ میلیون دلار آمریکا به دانشگاه هاروارد کمک مالی کرد.
بیل کلینتون و همسرش هیلاری کلینتون، وزیر خارجه پیشین آمریکا، موافقت کردهاند که در تحقیقات کنگره درباره اپستین شهادت بدهند.
جفری اپستین همچنین دوست پیتر مندلسون، سیاستمدار بریتانیایی بود؛ رابطهای که آقای مندلسون اکنون میگوید از آن پشیمان است. برای آقای مندلسون، این دوستی موجب شد تا او در سال ۲۰۲۵ سمتش را به عنوان سفیر بریتانیا در آمریکا از دست بدهد. این سیاستمدار پس از آن، از عضویت حزب کارگر بریتانیا نیز استعفا داد.
در پی انتشار اسناد اخیر، آقای مندلسون متهم شده است که در سال ۲۰۰۹، زمانی که وزیر بازرگانی بود، اطلاعات محرمانه دولتی را در اختیار اپستین قرار داده است. به همین دلیل پلیس بریتانیا در حال بررسی اتهاماتی درباره سوءرفتار او به عنوان یک مقام دولتی است.
بر اساس اسناد موجود در پروندههای اپستین، آقای مندلسون پیشاپیش او را از یک بسته نجات ۵۰۰ میلیارد یورویی اتحادیه اروپا که برای نجات یورو در نظر گرفته شده بود، مطلع کرده بود.
با وجود برخی دوستیهای پرسروصدا، اپستین همچنین تلاش میکرد زندگیاش را خصوصی نگه دارد و بنا بر گزارشها از رویدادهای اجتماعی و شام در رستورانها پرهیز میکرد.
او با زنانی مانند اوا آندرسون دوبین، برنده مسابقه دختر شایسته سوئد، و گیلین مکسول، دختر رابرت مکسول سردبیر روزنامه در بریتانیا، رابطه داشت. اما او هرگز ازدواج نکرد.
رزا مانکتن، مدیرعامل پیشین تیفانی اند کو، در مقالهای در سال ۲۰۰۳ به مجله ونتی فیر گفت که اپستین «بسیار مرموز» و «یک کوه یخ کلاسیک» است، چرا که مهمترین بخش زندگی او در زیر سطح قرار دارد.
او گفت: «فکر میکنی او را میشناسی، و بعد لایه دیگری را کنار میزنی و زیرش چیزی غیرمنتظره هست. آنچه میبینی، آن چیزی نیست که هست.»
محکومیت و توافق قضایی
در سال ۲۰۰۵، والدین یک دختر ۱۴ ساله به پلیس فلوریدا گزارش دادند که اپستین در خانهاش در پالم بیچ به دخترشان تعرض جنسی کرده است.
با تفتیش پلیس از این ملک، وجود عکسهایی از دختران در سراسر خانه آشکار شد.
میامی هرالد گزارش داد که سوءاستفاده او از افراد زیر سن قانونی به سالها پیش بازمیگردد.
مایکل رایتر، رئیس پلیس پالم بیچ، به این روزنامه گفت: «موضوع تنها ادعاهای یک نفر نبود.»
او روایت کرد: «بیش از ۵۰ زن در برابر فقط یک مرد بودند و همه اساسا همان داستان را تعریف میکردند.»
بر اساس گزارش میامی هرالد، که بیش از دو هزار سند، ایمیل و مدرک از تحقیقات دولت فدرال آمریکا را تحلیل کرده بود، این دختران عمدتا از پیشینههای محروم میآمدند.
ادعا میشود اپستین در ازای ماساژ در اقامتگاهش به آنها پول میداد؛ پیشنهادی که در بیشتر موارد به نوعی تبادل جنسی ختم میشد.
رسانهها حتی به جت خصوصی او «لولیتا اکسپرس» لقب دادند، اشارهای به افراد زیر سن قانونی که او بین سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ از یک ایالت به ایالت دیگر منتقل میکرد.
مایکل وولف، ستوننویس، در گفتوگو با مجله نیویورک برای گزارشی که در سال ۲۰۰۷ و همزمان با پیشرفت پرونده اپستین در دادگاهها منتشر شد، گفت: «او هرگز علاقهاش به دختران جوان را پنهان نکرده است.»
او افزود: «در مقطعی، وقتی مشکلاتش شروع شد، به من گفت: چه میتوانم بگویم؟ من دختران جوان را دوست دارم. من پاسخ دادم: شاید بهتر باشد بگویی زنان جوان را دوست دارم.»
با این حال، دادستانی در سال ۲۰۰۸ با این مدیر صندوق سرمایهگذاری به توافقی رسید.
اپستین از اتهامهای فدرال، که میتوانست به حبس ابد منجر شود، گریخت و در عوض به ۱۸ ماه زندان محکوم شد؛ حکمی که در طول آن اجازه داشت روزی ۱۲ ساعت، شش روز در هفته، برای کار به دفترش برود. او ۱۳ ماه بعد با آزادی مشروط آزاد شد.
میامی هرالد گزارش داد که الکساندر آکوستا، دادستان فدرال، به توافقی دست یافت که گستره جرایم اپستین را پنهان کرد و به تحقیقات افبیآی درباره این که آیا قربانیان بیشتری یا افراد قدرتمند دیگری درگیر بودهاند، پایان داد.
این روزنامه، این توافق را «معامله قرن» توصیف کرد.
آقای آکوستا در ژوئیه سال ۲۰۱۹ به دلیل این رسوایی از سمتش استعفا داد، هرچند او از اقداماتش دفاع کرد و گفت که تصمیمات او دستکم تضمین میکردند که اپستین مدتی را در زندان بگذراند.
از سال ۲۰۰۸، نام اپستین در فهرست مجرمان جنسی سطح سه در نیویورک ثبت شده بود.
این یک برچسب مادامالعمر بود، به این معنا که او در معرض خطر بالای تکرار جرم تلقی میشد.
اما اپستین پس از محکومیتش، املاک و داراییهایش را حفظ کرد.
اندرو مونتباتن وینزور، سومین پسر ملکه الیزابت دوم بریتانیا، که در آن زمان با نام شاهزاده اندرو شناخته میشد، در دسامبر سال ۲۰۱۰، در سنترال پارک نیویورک در کنار اپستین عکس گرفت؛ موضوعی که جنجال آفرید.
او در مصاحبهای با بیبیسی در نوامبر سال ۲۰۱۹ گفت که از سال ۱۹۹۹ اپستین را میشناخت و در سال ۲۰۱۰ به نیویورک سفر کرده بود تا به دوستیشان پایان دهد.
او افزود که از اقامت در خانه این سرمایهدار در جریان آن سفر پشیمان است و گفت که در این کار «اشتباه» کرده است.
بر اساس ایمیلهایی از سال ۲۰۱۱ که سالها بعد منتشر شد، آقای مونتباتن وینزور برای مدت طولانیتری نسبت به آنچه پیشتر اذعان کرده بود با اپستین در تماس مانده بود. در سال ۲۰۲۵ و در پی جنجالهای بعدی، عناوین سلطنتی این شاهزاده بریتانیایی از او گرفته شد.
یکی از شاکیان اپستین، ویرجینیا رابرتز، که پیشتر با نام ویرجینیا جفری شناخته میشد، ادعا کرد که در اوایل دهه ۲۰۰۰، زمانی که ۱۷ سال داشت، مجبور شده با اندرو رابطه جنسی برقرار کند.
پسر ملکه الیزابت دوم به طور قاطع داشتن هرگونه رابطه جنسی با او را رد کرد و گفت عکسی را که گفته میشود از آن دو در لندن گرفته شده، به یاد نمیآورد.
اما در سال ۲۰۲۲، او برای دستیابی به یک توافق خارج از دادگاه در پروندهای که خانم جفری علیه او مطرح کرده بود و در آن مدعی شده بود که مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته است، میلیونها دلار پرداخت کرد.
جزئیات تازهای نیز درباره دوستی میان سارا فرگوسن، همسر سابق آقای مونتباتن وینزور و اپستین منتشر شده است.
بنیاد خیریه خانم فرگوسن به نام «سارا تراست»، اعلام کرد که پس از انتشار ایمیلهایی که به نظر میرسید نشان میدهند خانم فرگوسن در زمانی که اپستین به جرم درخواست رابطه جنسی از یک فرد زیر سن قانونی در زندان بود با او در تماس بوده است، «برای مدتی نامشخص» تعطیل خواهد شد.
جفری اپستین در ششم ژوئیه سال ۲۰۱۹ پس از بازگشت از پاریس با جت خصوصیاش، در شهر نیویورک بازداشت شد.
گزارشها حاکی است که دادستان به دنبال توقیف عمارت او در نیویورک بود؛ جایی که گفته میشود برخی از جرایمش در آن رخ داده است.
اپستین همواره ارتکاب هرگونه جرم را انکار میکرد و در برابر اتهامات وارده به خود اعلام بیگناهی کرد.
پس از آن که او از آزادی با وثیقه محروم شد، در بازداشتگاه متروپولیتن در نیویورک زندانی ماند.
در ماه ژوئیه، او برای مدتی کوتاه به بیمارستان منتقل شد؛ اتفاقی که به طور گسترده به عنوان آسیبدیدگیهای ناحیه گردن گزارش شد و نه مقامهای زندان و نه وکلایش توضیحی رسمی درباره آن ارائه نکردند.
در جریان آخرین حضور اپستین در دادگاه در روز ۳۱ ژوئیه سال ۲۰۱۹، روشن شد که او یک سال را در زندان خواهد گذراند و دادگاهش زودتر از تابستان ۲۰۲۰ برگزار نخواهد شد.
دادستانی اعلام کرد که خواهان تاخیر نیست و برگزاری سریع دادگاه در راستای تامین منافع عمومی است.
اپستین هرگز به این دادگاه نرفت.
دادگاه مکسول
پس از مرگ اپستین، دوست دختر سابق او، گیلین مکسول، توجه افکار عمومی را به خود جلب کرد.
او در ژوئیه سال ۲۰۲۰ به ظن آن که در سوءاستفاده از افراد زیر سن قانونی به اپستین کمک کرده و در جذب و آزار قربانیان خردسال با او همکاری داشته، در عمارتش در ایالت نیوهمپشایر آمریکا بازداشت شد.
در دسامبر ۲۰۲۱، هیئت منصفهای در شهر نیویورک او را در پنج مورد از شش اتهام، از جمله جدیترین آنها یعنی قاچاق جنسی یک فرد زیر سن قانونی، مجرم شناخت.
او به ۲۰ سال زندان محکوم شد؛ حکمی که به این معناست که مکسول ۶۰ ساله ممکن است باقی عمرش را پشت میلههای زندان بگذراند.
ادعا میشود مکسول که فارغالتحصیل دانشگاه آکسفورد است، اپستین را با بسیاری از دوستان ثروتمند و با نفوذ خود، از جمله بیل کلینتون و شاهزاده اندرو، آشنا کرد.
دوستانش گفتهاند که اگرچه رابطه عاشقانه مکسول و اپستین تنها چند سال دوام داشت، اما او برای مدت طولانی با اپستین همکاری میکرد.
در اسناد دادگاه، کارکنان سابق عمارت اپستین در پالم بیچ، مکسول را بهعنوان مدیر خانه توصیف کردند؛ کسی که بر کارکنان نظارت داشت، امور مالی را مدیریت میکرد و بهعنوان هماهنگکننده امور اجتماعی عمل میکرد.
اپستین در گزارشی که در سال ۲۰۰۳ در ونتی فیر منتشر شد، مدعی شد که مکسول کارمند حقوقبگیر او نبوده، بلکه «بهترین دوست» او بوده است.
در جریان دادگاه، دادستانی ادعا کرد که مکسول از دختران سوءاستفاده کرده و آنها را آزار داده تا اپستین بتواند به آنها تعرض کند.
دفاعیه او استدلال میکرد که پس از مرگ اپستین، از مکسول بهعنوان قربانی جایگزین برای جرایم او استفاده شده است.
اما پس از محکومیتش، مکسول نشانههایی از پشیمانی نشان داد و گفت: «ملاقات با جفری اپستین بزرگترین اشتباه زندگیام بود.»
او ادامه داد: «اما امروز درباره اپستین نیست. امروز روزی است که من محکوم میشوم و روزی است که قربانیان مستقیما در دادگاه با من سخن میگویند. به شما میگویم: بابت رنجی که کشیدهاید متاسفم. امیدوارم محکومیت من، همراه با حکم سنگین زندانم، به شما آرامش بدهد و نقطه پایان این ماجرا برای شما باشد.»
وکلای مکسول به حکم صادره اعتراض کردند و استدلال کردند که او هرگز نباید به دلیل نقشش در این طرح محاکمه یا محکوم میشد.
این درخواست تجدیدنظر در نهایت از سوی دیوان عالی ایالات متحده رد شد.
