ایران بخاطر پرواز هواپیماهای ب 1 امریکایی از فیرفورد انگلیس هشدار واکنش تلافی جویانه داده. با توجه به بعد مسافت میان دو کشور چه کاری از ایران بر می آید؟
فاصله جغرافیایی میان ایران و پایگاه هوایی فیرفورد (RAF Fairford) در بریتانیا حدود ۴,۰۰۰ تا ۴,۵۰۰ کیلومتر است.
با این حال، در دکترین نظامی ایران، تهدید یا واکنش به اقداماتی که از کشورها یا پایگاههای ثالث علیه آن انجام میشود، لزوماً به معنای «حمله مستقیم متقابل به همان نقطه جغرافیایی» نیست.
۱.
هدف قرار دادن پایگاهها و داراییهای بریتانیا در خاورمیانه:
بریتانیا در منطقه خلیج فارس حضور نظامی دارد؛ از جمله پایگاه پشتیبانی دریایی HMS Jufair در بحرین و ناوها و نیروهای مستقر در منطقه. ایران توانایی موشکی و پهپادی کامل برای هدف قرار دادن این مواضع را داراست. تهدید خطوط کشتیرانی و انرژی: ایجاد فشار یا محدودیت بر شناورها و نفتکشهای وابسته به بریتانیا در تنگه هرمز یا از طریق گروههای همسو در بابالمندب و دریای سرخ.
۲.
هدفگیری بمبافکنها هنگام ورود به منطقه:
بمبافکنهای B-1 پس از برخواستن از انگلستان، برای اجرای عملیات باید وارد حوزه خاورمیانه شوند. ایران میتواند روی رهگیری این هواپیماها، کریدورهای پروازی آنها یا هواپیماهای سوخترسان (KC-135 / KC-46) با استفاده از سامانههای پدافندی دوربرد خود (مانند باور-۳۷۳ یا اس-۳۰۰) تمرکز کند.
۳.
حملات سایبری:
هدف قرار دادن شبکههای ارتباطی، سیستمهای پشتیبانی موشکی یا زیرساختهای غیرنظامی و نظامی بریتانیا از طریق واحدهای جنگ الکترونیک و سایبری.
۴.
نکته کلیدی: از نظر سیاسی، هرگونه اقدام مستقیم علیه خاک بریتانیا به منزله فعالسازی ماده ۵ پیمان ناتو (دفاع دستهجمعی) خواهد بود.
به همین دلیل، هشدارهای مطرحشده از سوی تهران بیشتر جنبه بازدارندگی سیاسی-روانی برای افزایش هزینه سیاسی لندن در ارائه تسهیلات به تسلیحات آمریکایی دارد، و پاسخ عملی آن معمولاً در حوزه جغرافیایی خاورمیانه تعریف میشود.
