THE QARMATIANS.
- Persian Origin Religious Movement that made Islam tremble.
The Qarmatians were a syncretic, militant Isma'ili Shia movement led by a dynasty of Persian descent, centered in Eastern Arabia (Al-Ahsa). Their leadership was Persian, and their ideology was heavily influenced by Persian culture, Zoroastrian traditions, and esoteric doctrines.
| The movement began in the year 874 ce, in present-day Iraq , under Hamdan Qarmat, whose name gave rise to the term Qarmatian.
Although arabized over time, their ruling dynasty was of Persian descent, and their ideology emerged from a radical branch of Sevener Ismaʿili Shiism.
They envisioned a utopian, egalitarian society and rejected the Fatimid claim to the Imamate, insisting instead on the awaited return of the Mahdi.
| They found the Qarmatian State of Bahrain (899–1076 ce). Historically, the domain of "Bahrayn" referred to a vast region spanning the coast of the Persian Gulf from Kuwait to Oman, with the archipelago of Awal (modern-day Bahrain) as its center.
| Founded by Hamdan Qarmat, but the powerful Bahrayn state was established by Abu Sa'id al-Jannabi and continued by his son Abu Tahir al-Jannabi, who were described as having Persian ancestry.
| They adhered to a messianic form of Ismaili Shi'ism that broke away from the main Fatimid movement.
| Many sources note they were influenced by Persian "Magi" (Zoroastrian) thought, which was perceived as a rejection of traditional Islam.
| One of his most daring and devastating events: In 930 ce, they famously sacked Mecca, massacring pilgrims, and stealing the Black Stone from the Kaaba to their base in Bahrain(keeping it for two decades), and declaring a young Persian man to be the long-awaited Mahdi.
| They were active in the 9th–11th centuries, mainly in Iraq, Syria, and the Persian Gulf.
Their movement aimed to create a utopian, egalitarian state, but they were viewed as heretical and anarchic by the Abbasid and Fatimid Caliphates.
IRANICA.
ایرانیکا ·
ریکاردو
پورتومور
·
37 دقیقه
·
قرمطیان.
- جنبش مذهبی
با ریشه ایرانی که اسلام را به لرزه درآورد.
قرمطیان یک
جنبش شیعه اسماعیلی ستیزهجو و تلفیقی بودند که توسط سلسلهای از تبار ایرانی رهبری
میشدند و مرکز آنها در شرق عربستان (احسا) بود. رهبری آنها ایرانی بود و ایدئولوژی
آنها به شدت تحت تأثیر فرهنگ ایرانی، سنتهای زرتشتی و آموزههای باطنی قرار داشت.
ریشهها و هویت.
| این جنبش
در سال 874 میلادی، در عراق امروزی، تحت رهبری حمدان قرمط آغاز شد، که نام او باعث
پیدایش اصطلاح قرمطیان شد.
اگرچه به
مرور زمان عربی شدند، اما سلسله حاکم آنها از تبار ایرانی بود و ایدئولوژی آنها از
شاخهای رادیکال از تشیع اسماعیلی هفت امامی پدید آمد. آنها یک جامعه آرمانی و
برابریطلب را تصور میکردند و ادعای فاطمیان در مورد امامت را رد میکردند و در
عوض بر بازگشت مهدی مورد انتظار اصرار داشتند.
دولت قرمطی.
| آنها دولت
قرمطی بحرین (۸۹۹-۱۰۷۶ میلادی) را تأسیس کردند. از نظر تاریخی، قلمرو «بحرین» به
منطقهای وسیع در امتداد سواحل خلیج فارس از کویت تا عمان اشاره داشت که مجمعالجزایر
اول (بحرین امروزی) مرکز آن بود.
رهبری.
| توسط حمدان
قرمط تأسیس شد، اما دولت قدرتمند بحرین توسط ابوسعید الجنابی تأسیس شد و توسط پسرش
ابوطاهر الجنابی ادامه یافت که به عنوان کسانی با نسب ایرانی توصیف شدهاند.
ایدئولوژی.
| آنها به
نوعی مسیحایی از تشیع اسماعیلی پایبند بودند که از جنبش اصلی فاطمیان جدا شد.
تأثیرات.
| بسیاری از
منابع اشاره میکنند که آنها تحت تأثیر تفکر «مغها» (زرتشتی) ایرانی بودند که به
عنوان رد اسلام سنتی تلقی میشد.
غارت مکه.
| یکی از
جسورانهترین و ویرانگرترین وقایع او: در سال ۹۳۰ میلادی، آنها به طرز مشهوری مکه
را غارت کردند، زائران را قتل عام کردند و سنگ سیاه را از کعبه به پایگاه خود در
بحرین دزدیدند (آن را به مدت دو دهه نگه داشتند) و یک مرد جوان ایرانی را مهدی
مورد انتظار اعلام کردند.
فعالیت.
| آنها در
قرنهای ۹ تا ۱۱ میلادی، عمدتاً در عراق، سوریه و خلیج فارس فعال بودند.
هدف جنبش
آنها ایجاد یک دولت آرمانی و برابریخواه بود، اما توسط خلفای عباسی و فاطمی به
عنوان بدعتگذار و هرج و مرجطلب تلقی میشدند.
ایرانیکا.
