آیا واقعا واژه آسیب ریشه در زبان پهلوی دارد؟
پاسخ دو پیکر=جوزا=جمنای گوگل"
بله، کاملاً درست است! واژه «آسیب» یک واژه اصیل ایرانی است و ریشه در زبان پهلوی (پارسی میانه) دارد.
در زبان پهلوی، این واژه به صورت «آسیب» (āseb) یا «آسیبیشْنْ» (āsebišn) به کار میرفته و دقیقاً به معنای صدمه، لطمه، گزند، سختی و بلا بوده است.
اگر بخواهیم کمی عقبتر برويم، ریشهشناسان احتمال میدهند که این واژه در زبانهای باستانیتر ایران (مثل اوستایی یا پارسی باستان) از دو بخش تشکیل شده بوده:
«آ» (-ā): یک پیشوند به معنای «به سوی» یا «بر روی»
«سِپ» (sep/saip): ریشهای به معنای «زدن»، «تکاندن» یا «پرتاب کردن»
بنابراین، معنای تحتاللفظی و اولیه آن چیزی شبیه به «ضربه وارد کردن» یا «هجوم آوردن سختی بر کسی» بوده که در سیر تکامل زبان، به شکل «آسیب» و به معنای امروزیاش (صدمه و گزند) به ما رسیده است.
