«القرآن المجید» طراح شیوهٔ خط آن مهندس رضا کیانزاد معرفی شده است.
مشخصات چاپ
در گزارشی عربی در پایگاه حوزوی Hawzah، مشخصات زیر آمده است:
مشخصه | اطلاعات |
|---|---|
عنوان | القرآن المجید |
طراح شیوهٔ خط | مهندس رضا کیانزاد |
نام شیوه | کوفیِ دوگانهالتشکیل |
نوبت چاپ | اول |
تاریخ چاپ ثبتشده | ۱۳۷۸ شمسی، برابر با ۲۰۰۰ میلادی |
شمارگان | ۵۰۰۰ نسخه |
شمار صفحات | ۵۶۷ صفحه |
نوع کاغذ | گلاسه |
محل چاپ | چاپخانهٔ وزارت ارشاد |
ابتکار اصلی مهندس کیان چه بوده است؟
توضیح گزارش عربی بسیار جالب است. بنا بر آن، در این طرح، نشانههای حرکتی و اعراب در قالب علامتهایی خاص با خود حروف ادغام شدهاند؛ بهگونهای که خواننده بتواند کلمه و حرکت آن را همزمان بخواند و لازم نباشد برای تشخیص حرکت هر حرف، جداگانه به علامت اعراب مراجعه کند.
پس عنوان «کوفی دوگانهالتشکیل» را نباید به معنای حذف کامل اعراب گرفت. ابتکار در ادغام نشانههای راهنمای تلفظ با ساختمان حروف است.
گزارش میگوید طراح برای این کار:
پانزده سال کار مداوم صرف کرده است؛
بیش از ۱۲۰ هزار نفرـساعت کار انجام داده است؛
بیش از ۴۰ نسل متفاوت از حروف و حروفچینی را طراحی و آزمایش کرده است؛
بیش از ۳۰ نوع آرایش صفحه برای قرآن فراهم آورده است.
همچنین مقدمهای برای آموزش خواندن این شیوه نوشته شده که بنا بر گزارش، در صفحات پایانی قرآن قرار گرفته است.
منبع گزارش: گزارش «جولة بين الكتب و المجلات» در پایگاه حوزه
نکتهای که برای بررسی علمی اثر اهمیت دارد
به نظرم باید این ابتکار را از سه جهت جداگانه بررسی کرد:
1. ابتکار خوشنویسی: آیا شکل حروف از کوفی تاریخی گرفته شده یا طراحی مستقلی است؟
2. ابتکار آموزشی: آیا ادغام نشانههای حرکت در حروف واقعاً خواندن قرآن را برای مبتدی آسانتر میکند؟
3. ابتکار رسمالخطی: آیا متن قرآن از نظر رسم مصحف و ضبط قرائت با مصاحف متداول تفاوت دارد یا فقط شیوهٔ نمایش حروف تغییر کرده است؟
من هنوز خودِ صفحات قرآن را ندیدهام و بنابراین دربارهٔ کیفیت واقعی طراحی یا میزان موفقیت آن در خوانایی داوری نمیکنم.
اگر بتوانیم تصویر چند صفحه از این قرآن و صفحهٔ توضیح علائم آن را بررسی کنیم، میتوانیم بهجای تکیه بر توصیف ناشر یا گزارش معرفی، ابتکار مهندس کیانزاد را از نظر خطشناسی و فنّ کتابت بهطور دقیق ارزیابی کنیم.
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||




