براندر پسر شوهر مادر بود. مطلوب است نگارش واژه های پارسی باستان این قطعه بخط پهلوی؟
معادلسازی و نگارش واژههای این قطعه («پسر»، «شوهر»، «مادر»، «بود») به زبان پارسی باستان و خط پهلوی (کتیبهای و کتابی) به شرح زیر است:
تحلیل واژگان در پارسی باستان:
- پسر:
در پارسی باستان $puça$ (پوسَ) [معادل پسر/فرزند]. - شوهر:
در پارسی باستان واژه اختصاصی برای شوهر ثبت نشده، اما معادل همسر/مرد $pati$ یا در پهلوی $xwaday$ (خوای) و $mard$ بوده است. - مادر:
در پارسی باستان $mātā$ (ماتا). - بود:
در پارسی باستان $ahahy$ یا شکل سوم شخص ماضی آن $abūv$ (ابوُو / بود).
نگارش خط پهلوی (Pahlavi Script):
از آنجا که خط پهلوی دارای دو گونهی اصلی (کتیبهای یا مروجی و کتابی یا دین دبیره) است، نگارش واژهها در هر دو سیستم به صورت جداگانه آورده میشود:
۱.
این خط برای نگارش متون میانه زرتشتی به کار میرود و حروف به هم چسبیده هستند:
- پسر:
𐭯𐭮𐭫 (psr / پسَر) - شوهر:
𐭧𐭥𐭲𐭠 (xwtr / شوهر یا خداوند) - مادر:
𐭬𐭠𐭲𐭥 (mātr / مادر) - بود:
𐭡𐭥𐭲 (bwt / بود)
۲.
خطی که در کتیبههای دوره ساسانی (مانند کتیبههای کرتیر یا شاپور اول) دیده میشود و حروف کمتر به هم میچسبند:
- پسر:
𐭯𐭮𐭥𐭫 - شوهر / مرد:
𐭡𐭥𐭲𐭫 یا معادلهای مشابه با حروف منفصل کتیبهای.
نکته: عبارتی که اشاره کردید بیشتر ساختار دستوری زبان فارسی میانه (پهلوی ساسانی) یا فارسی نو را دارد تا پارسی باستانِ کتیبههای هخامنشی؛ زیرا زبان پارسی باستان زبانی کاملاً متمایز با صرف و نحو اسمی پیچیده (دارای حالتهای دستوری مختلف) است.معادل دقیق این جمله در فارسی میانه (پهلوی) به صورت زیر تلفظ و نوشته میشود:
