آبگیر
آبدان بود، عماره گوید:
باد بهاری بِآبگیر بر آمد
چون رخ من گشت آبگیر پر از چین
مطلوب است نگارش واژه های پارسی باستان این بیت بخط پهلوی؟
برگردان این بیت از شاعر نامدار قرن چهارم، «عُماره مروزی»، به خط پهلوی ساسانی (کتیبهای یا کتابی) مستلزم بازنویسی واژگان آن بر اساس ریشههای باستانی و میانه است.
متن بیت
باد بهاری بآبگیر برآمد
چون رخ من گشت آبگیر پر از چین
واژهشناسی و ریشهیابی (پارسی باستان / میانه)
باد
بهاری
برآمد
چون
رخ
من
گشت
پر
از
چین
نگارش خط پهلوی کتابی (Pahlavi Book Script)
خط پهلوی کتابی (متأخر) به دلیل داشتن حروف همآصدا و شکستگیهای نگارشی به صورت زیر نوشته میشود (از راست به چپ):
باد بهاری:
بآبگیر برآمد:
چون رخ من گشت:
نکته تخصصی: زبان «پارسی باستان» (زبان کتیبههای هخامنشی) متوفی بر سده چهارم پیش از میلاد است و واژگانی چون «بهاری» یا ساختار این اشعار دری در آن دوره به شکل کامل وجود نداشتهاند؛ بنابراین، استاندارد رایج برای نگارش متون متأخر اسلامی به خط پهلوی، استفاده از خط پهلوی ساسانی (کتابی یا کتیبهای) متعلق به دوره ساسانی و پس از آن است.
