22m ·
امیر غلامعلی بایَندُر؛ ترک زبان وطنپرست
بنیانگذار نیروی دریایی مدرن ایران
غلامعلی بایَندُر امیر نیروی دریایی ارتش و به مدت ۵ سال فرمانده این نیرو از مهر ۱۳۱۵ تا شهریور ۱۳۲۰ بود.وی در جریان درگیریهای میان قوای ایران و انگلستان در جنگ جهانی دوم در خرمشهر در تاریخ ۳ شهریور ۱۳۲۰ جان باخت.
وی در ۱۳۰۱ در جنگ با اسماعیل سیمیتقو مشارکت نمود و به خاطر رشادت و فداکاری در نبرد شکریازی، نشان ذوالفقار که عالیترین نشان نظامی ایران بود را دریافت کرد.
به دنبال شکست مذاکرات ایران و انگلیس دربارهٔ بازپسگیری جزایر سهگانهٔ ایران، مقامات دولتی و نظامی ایران در سالهای ۱۹۳۳ و ۱۹۳۴ میلادی از جزایر تنب دیدار کردند.دراین بازدیدها دریادار «بایندُر» فرماندهِ وقت نیروی دریایی ارتش ایران پس از گفتگو با ساکنان جزیره به مقامات نظامی بریتانیا اظهار داشت که جزیرههای تنب و ابوموسی، بخشی از سرزمین ایران است.
در شهریور ۱۳۲۰،دریادار غلامعلی بایندُر فرمانده نیروی دریایی جنوب، در بازگشت از آبادان با گلولههای ناو انگلیسی روبرو شد. ناوچههای غافلگیر شده غرق شدند و گروهی از افسران و ناویها کشته شدند. بایندر، همراه با سروان ولی مکرینژاد،برای چارهاندیشی و آمادهباش به ستاد نیروی دریایی جنوب، به سوی خرمشهر به راه افتادند ولی پیش از آن که به خرمشهر برسند، با آتش ناگهانی مسلسلهای انگلیسی کشته شدند.پس از مرگ درجهٔ او به دریابانی ارتقا یافت و یکی از ناوشکنهای نیروی دریایی به یاد او نامگذاری شدهاست.
دریادار بایندر به زبانهای انگلیسی، فرانسه،ایتالیایی تسلط داشت و به این زبانها به خوبی تکلم میکرد.
