بیغار
ملامت باشد.
مطلوب است نگارش واژه های پارسی باستان این قطعه بخط پهلوی؟
نگارش این قطعه به خط پهلوی (کتابی/سجزی) و شکل واژگان آن به صورت زیر است:
۱. واژهشناسی و معادلپهلوی
- بیغار
(به معنای سرزنش، طعنه و ملامت): در زبان فارسی میانه (پهلوی ساسانی) معادلهایی نظیر вайگار (vaygār) یا واژگان همارزش برای نکوهش مانند پِیغاره (pēgār) و نیوکس (nēwaks) دارد. خود واژه «بیغار/پیغار» ریشهای کهن ایرانی دارد. - باشد
(فعل اسنادی/التزامی): در پهلوی معادل فعل «بودن» (بیدن - bēdan) در وجه التزامی سوم شخص مفرد به صورت بَواد (bawād) یا بَشَد (başad) نوشته میشود.
۲.
- بیغار: wygār (یا pīgār)
- باشد: bwt' (خوانش: bawād) یا به خط پهلوی کتیبهای/کتابی.
۳. نگارش به خط پهلوی کتابی (Pahlavi Script)
خط پهلوی خطی از راست به چپ و از جمله خطوط هزوارشدشوار است. شکل تقریبی و حرفبهحرف این قطعه در خط پهلوی ساسانی (کتابی) به شرح زیر است:
- واژه بیغار:𐭡𐭩𐭢𐭠𐭫 (B-Y-G-A-L / Y)
- واژه باشد:𐭡𐭥𐭣 (B-W-D) یا 𐭡𐭥𐭭𐭩𐭭 (برای فعل بودن/بَواد)
نکته زبانشناختی: در متون پهلوی میانه، برای مفهوم «ملامت باشد»، غالباً از ترکیب دستوری پهلوی یعنی آوردن مصدر یا اسم ملامت به همراه فعل معین بَواد (باشد) استفاده میشده است.
