عنوان اول پیک نت 28 مردادجامعه در حال رکودو منتظر حوادث آینده استیک روحیه بلاتکلیفی بر مملکت حاکم شده است. از زمانی که جنگ شروع شد حکومت نیازمند حمایت شده و راه را برای هرکس با هر عقیده ای که حامی مقابله با تجاوز خارکی باشد باز کرده است. تا به امروز که شش ماه از آن زمان گذشته وضع همین است و در آینده هم معتقدیم همین خواهد بود. حکومت وارد مبارزه ای شده که در آن نیاز به حامی داخلی دارد. صرفنظر از دین و مذهب و حجاب و حزب و هرچیز دیگر. فرش قرمزی قرار نیست برای کسی پهن شود اما فشار و نیاز آنقدر هست که محدودیت های گذشته را ادامه ندهند.تجربه انقلاب ۵۷ و اشتباهی که درباره حزب توده ایران کردند و خودشان تقریبا قبول دارند که اشتباه کردند اکنون در برابر کسانی است که نخواهند مانند 4 دهه گذشته حکومت کنند. اینکه بعدا چه می شود را نمی توان از حالا پیش بینی کرد.فضای انتظار و فشار گرما و بیحالی عمومی مشهود است چنان که تحرک های جدید دیده نشود. دو جریان نسبتا فعال وجود دارد. یکی حامیان نولیبرالیسم اقتصادی که عمدتا جریان حکومتی است. یکی هم جریان ضد آنها و عدم سازش با امریکا. همه منتظرند که اوضاع جنگ و جبهه و مذاکرات چه می شود.نسل چپ دوران انقلاب تقریبا خود را از صحنه کنار کشده است و اگر هم گاهی اظهار نظر می کند، اغلب منسجم نیست، در عین حال که انسان های شریفی باقی مانده اند.تا مهرماه فکر نمی کنیم تحرک تازه ای در اوضاع بوجود بیاید، بویژه با پایان تابستان و تعطیلات و بازگشت مردم به سر کار و زندگیشان.نکته بسیار مهم که نباید از آن غافل ماند اینست که یک نسل جدید براثر جنگ اخیر به شکلی هوشیارتر و آگاه تر و جستجو گرتر بویژه از داخل نیروهای مذهبی بیرون آمده است. حتی بخشی از آنها سکولار هم شده و نگاهشان به حزب و سازمان اکثریت بعنوان متحد است و حتی اموزگار. (علاوه بر گزارش بالا، در این شماره دو خبر و گزارش کوتاه دیگر نیز از داخل کشور برایمان رسیده که منتشر کردیم.)